பெரியார். படித்தேன்,பகர்கிறேன்..,

பெரியார், செப்டம்பர் 17, 1879 அன்று ஈரோட்டில் வெங்கடப்ப ராமசாமியாகப் பிறந்தார். ஒரு வசதியான வணிகக் குடும்பத்தில் பிறந்த ராமசாமி, ஐந்து ஆண்டுகள் மட்டுமே முறையான பள்ளிப்படிப்பைப் படித்தார். பின்னர் அவர் 12 வயதில் தனது தந்தையின் தொழிலில்சேர்ந்தார்.ஆயினும்,அவரதுஅமைதியற்றமனம்ஒருபோதும்சுவர்களால்கட்டுப்படுத்தப்படவில்லை. தனது வீட்டிற்கு வந்த வைணவ துறவிகளை அவர் கூர்ந்து கேட்டு, தன்னைச் சுற்றியுள்ள உலகத்தை உள்வாங்கிக் கொண்டார். மேலும் மெதுவாக அதன் முரண்பாடுகளைக் கேள்வி கேட்கத் தொடங்கினார்.ராமசாமியால், சமூகத்தில் பின்னிப் பிணைந்திருந்த பாசாங்குத்தனத்தை புறக்கணிக்க முடியவில்லை. மதக் கட்டுக்கதைகள் ஏன் தர்க்கத்திற்கு முரணாக இருந்தன? மனித கண்ணியத்தை இழிவுபடுத்த சாதி ஏன் பயன்படுத்தப்பட்டது? என அவரது மனம் கேள்வி எழுப்பியது. மிக விரைவில், மதம்வஞ்சகஆயுதமாகத்திரிக்கப்பட்டு,மக்களைமூடநம்பிக்கைமற்றும்அடிபணிதலுக்குக்கட்டுப்படுவதற்காகவடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை அவர் உணர்ந்தார்.  1919 ஆம் ஆண்டு, அவர் இந்திய தேசிய காங்கிரஸில் சேர்ந்தார். ஈரோடு நகராட்சித் தலைவராக மக்கள் பணியில் ஈடுபட்டு வந்த பெரியார், கார்ங்கிரஸில் இணைந்ததும் அந்தப் பதவியையும் துறந்தார். காதி பொருட்களை ஊக்குவித்தல், அந்நியத் துணிகளைப் புறக்கணித்தல், தீண்டாமையை ஒழித்தலில் ஈடுபாட்டுடன் செயலாற்றினார். 1921 இல் கள்ளுக்கடைகளில் மறியல் போராட்டங்களை நடத்திச் சிறை சென்றார். அவரதுமனைவிநாகம்மையும்அவரதுசகோதரியும்அவருடன்போராட்டங்களில்இணைந்தனர்.பின்னர்,காங்கிரஸ்கட்சியேஆழமானசாதியஎண்ணங்களைக்கொண்டுள்ளதுஎனஉணர்ந்தார்.1922இல்பின்தங்கியசமூகங்களுக்குகல்விமற்றும்அரசுவேலைகளில்இடஒதுக்கீடுவழங்கவேண்டும்என்றஅவரதுகோரிக்கையை காந்தி மற்றும் அவரது ஆதரவாளர்கள் ஏற்காததால் ஏமாற்றமடைந்த ராமசாமி 1925 இல் காங்கிரஸை விட்டு வெளியேறினார்,பின்னர் அவர் ஒரு சபதத்தையும் எடுத்தார். “நான் தமிழ்நாட்டில்காங்கிரஸை என்றென்றும் அதிகாரத்திலிருந்து அகற்றுவேன்” என உறுதி எடுத்தார். வரலாறு அவரது சபதத்தை நிறைவேற்றியது. பெரியாரின் சீடரான அண்ணா முதல் முறையாக ஆட்சிக்கு வந்த பிறகு, காங்கிரஸ் கட்சி கடந்த 58 ஆண்டுகளாக தமிழ்நாட்டில் அதிகாரத்திலிருந்து விலகி உள்ளது.திருவிதாங்கூர்சமஸ்தானம்வைக்கத்தில்,சாதிதீண்டாமை தலைவிரித்துஆடியது.தீண்டத்தகாதவர்கள்என்றுஅழைக்கப்படுபவர்களைகோயில்களில்  நுழைவதைத்தடுத்தது.1924ஆம்ஆண்டில்,வரலாற்றுச்சிறப்புமிக்கவைக்கம்சத்தியாகிரகம்  தொடங்கியபோது,​​ராமசாமியும் நாகம்மையும் நீதிக்கான போர்க்களத்தில் அணிவகுத்துச் சென்றனர்.கைதுசெய்யப்பட்டுசிறையில்அடைக்கப்பட்டாலும்,அவர்ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கான ஒரு பேரணியாக மாறினார். விடுதலைக்கான பலபோராட்டத்தில் கலந்து கொண்ட ராமசாமிக்குகிடைக்காதபெயரும்,புகழும்இப்போராட்டத்தின் மூலம் கிடைத்தது. அவரது அச்சமற்ற எதிர்ப்பானது அவருக்கு “வைக்கம் வீரர்” என்ற பட்டத்தைப் பெற்றுத் தந்தது.1925 ஆம் ஆண்டில், ராமசாமி சாதி அமைப்பை எதிர்த்து முழங்கினார். “பறவைகள், விலங்குகள் மற்றும் புழுக்கள் கூட சாதிகளாகப் பிரிந்து செல்வதில்லை. பகுத்தறிவு பெற்ற மனிதன் ஏன் இவ்வளவு தாழ்ந்து போக வேண்டும்?”எனக்கேள்விஎழுப்பினார்.மூடநம்பிக்கைக்குஅடிமைப்படுத்தப்பட்ட எதையும் சமூகம் எரித்து நொறுக்க வேண்டும் என்று பேசினார்.1925 முதல், அவர் சுயமரியாதை இயக்கத்தைத் தொடங்கினார். மூடநம்பிக்கை, பகுத்தறிவற்ற சடங்குகள் மற்றும் சாதி படிநிலைகளுக்கு எதிரானஒருபெரியபோராட்டமாகமுன்னெடுத்தார் பெரியார். குடி அரசு (1925) மற்றும் கிளர்ச்சி (1928) போன்ற தீவிரமானஉரைகள்,பத்திரிகைகள் மற்றும் அணிதிரட்டல் மூலம், மக்களுக்குஅறிவூட்டத்தொடங்கினார்.அவரதுஇயக்கம்பெண்கல்வி,விதவைமறுமணம்,அர்ச்சகர்கள்இல்லாததிருமணங்கள்மற்றும்சாதிஅடிப்படையிலான தொழில்களை ஒழித்தல் ஆகியவற்றை ஆதரித்தது. பிறப்பு அல்லது மூடநம்பிக்கையால் கட்டப்படாமல், ஒவ்வொரு ஆணும் பெண்ணும் உயர்ந்து நிற்கக்கூடிய ஒரு சமூகத்தை அவர் உருவாக்க நினைத்தார். 1929 இல் இராமசாமி சுயமரியாதையை வலியுறுத்தும் விதமாக, செங்கல்பட்டு சுயமரியாதை மாநாட்டில், தன் பெயரின் பின்வரும் சாதிப்பெயரை நீக்கி, அனைவரின் பெயருக்குப் பின்னால் வரும் சாதிப் பெயரை நீக்க முன்னுதாரணமாக விளங்கினார்.1937 இல் ஆங்கிலேயர்கள் தமிழ்ப்பள்ளிகளில்இந்திமொழியைத்திணித்தபோது,​​பெரியார் தமிழ் அடையாளத்தின்தளராதபாதுகாவலராகச்செயல்பட்டார்.போராட்டங்களுக்கு தலைமை தாங்கியதற்காக சிறையில் அடைக்கப்பட்ட அவர், நீதிக்கட்சியின்தலைவராகஉருவெடுத்தார், அதன் தீபத்தை மிகவும் தீவிரமான நோக்கத்தை நோக்கி ஏந்திச் சென்றார். மொழியியல் திணிப்புக்கு எதிராக மட்டுமல்ல, பிராமணிய ஆதிக்கத்தின் ஒவ்வொரு சின்னத்திற்கும் எதிராகஅவர்சமரைஅறிவித்தார்.1944ஆம்ஆண்டு,பெரியார்நீதிக்கட்சியை திராவிடர் கழகமாக மாற்றினார். அதன் வாயிலாக பகுத்தறிவு மற்றும்சமத்துவத்தின்நற்செய்தியைஅவர்பரப்பினார்.மூடப்பழக்கங்கள்,சடங்குகளைக்கண்டித்தார்,பெண்களின்உரிமைகளைஉயர்த்தினார்,மேலும்ஒருசிலசாதிகளின்மேலாதிக்கத்தைஉடைத்தார்.அவரதுசமரசமற்றகொள்கை,தமிழ்நாடுமுழுவதும்மாணவர்கள்,தொழிலாளர்கள்மற்றும்தாழ்த்தப்பட்டவர்களிடையேவேரூன்றியிருந்தது.பெரியாரின் இறுதிக்காலத்திலும் கூட, அவரது கொள்கை நெருப்பு ஒருபோதும் மங்கவில்லை. பெங்களூரில் நடந்த அகில இந்திய அலுவல் மொழி மாநாட்டில் (1958), இந்தி திணிப்புக்கு எதிராக அவர் முழங்கினார், ஒற்றுமைக்கான உண்மையான பாலமாக ஆங்கிலத்தை வலியுறுத்தினார். 1963 ஆம் ஆண்டு, அவர் வட இந்தியாவுக்குப் பயணம் செய்து, சாதி ஒழிப்பு ஒவ்வொருஇந்தியரின்உயர்ந்தகடமையாகஅறிவித்தார்.டிசம்பர் 19, 1973 அன்று சென்னை தியாகராய நகரில் அவர் ஆற்றிய கடைசி உரை, சமத்துவம் மற்றும் பகுத்தறிவுக்கான இறுதி அழைப்பாகும். ஐந்துநாட்களுக்குப் பிறகு, டிசம்பர் 24, 1973 அன்று, தனது 94 வயதில் காலமானார் பெரியார். பெரியார் வாழ்கிறார் – சாதிக்கு அடிபணிய மறுக்கும் ஒவ்வொரு மனிதரின் குரலிலும், தனது உரிமையை கோரும் ஒவ்வொரு பெண்ணிலும் கல்வி, கோட்பாட்டை கேள்வி கேட்கத்துணியும்ஒவ்வொருபகுத்தறிவாளரிடமும் பெரியார் இன்றளவும் வாழ்கிறார். என்றென்றைக்கும் வாழ்வார்.